vyāmiśreṇeva vākyena buddhiṃ mohayasīva me |tadekaṃ vada niścitya yena śreyo'hamāpnuyām ||
கலந்தும் குழப்பமாகவும் தோன்றும் உன் சொற்களால் என் புத்தியை நீ மயக்குவது போலத் தெரிகிறது. ஆகவே, எதனால் நான் மிக உயர்ந்த நன்மையை அடைவேனோ, அந்த ஒன்றை உறுதியாகத் தீர்மானித்துச் சொல்.
விளக்கம்
அர்ஜுனன் குழப்பத்தில் இருக்கிறான். கிருஷ்ணர் ஞானத்தையும் (ஜ்ஞானம்) செயலையும் (கர்மம்) ஒருசேரப் புகழ்ந்ததால், அறிவுரை கலந்ததாகத் தோன்றி எந்த வழியைப் பின்பற்றுவது என்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை. மிக உயர்ந்த நன்மைக்கு (ஷ்ரேயஸ்), அதாவது நிலையான நலனுக்கு, வழிகாட்டும் ஒரே தெளிவான பதிலை அவன் கேட்கிறான்.