यज्ञशिष्टाशिनः सन्तो मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ।भुञ्जते ते त्वघं पापा ये पचन्त्यात्मकारणात् ॥
yajñaśiṣṭāśinaḥ santo mucyante sarvakilbiṣaiḥ |bhuñjate te tvaghaṃ pāpā ye pacantyātmakāraṇāt ||
யஜ்ஞத்திற்குப் பிறகு மீதமுள்ளதை உண்ணும் நல்லோர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறார்கள். ஆனால் தங்களுக்காக மட்டுமே சமைக்கும் பாவிகள் பாவத்தையே உண்கிறார்கள்.
விளக்கம்
யஜ்ஞத்தின் பங்கைப் பற்றி கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து விளக்குகிறார். தெய்வங்களுக்கும் பிறருக்கும் பொது நலனுக்கும் முதலில் பகிர்ந்தளித்து, மீதியை உண்பவர் குற்றங்களிலிருந்து (கில்பிஷம்) தூய்மையாகிறார்; தனக்காக மட்டும் சமைத்து உண்பவர் பாவத்தையே உண்கிறார் எனப்படுகிறது. யஜ்ஞத்தை சிலர் நேரடியான வேதச் சடங்காகவும், சிலர் சுயநலமற்ற பகிர்ந்த செயலாகவும் பொருள் கொள்கின்றனர்.