आवृतं ज्ञानमेतेन ज्ञानिनो नित्यवैरिणा ।कामरूपेण कौन्तेय दुष्पूरेणानलेन च ॥
āvṛtaṃ jñānametena jñānino nityavairiṇā |kāmarūpeṇa kaunteya duṣpūreṇānalena ca ||
குந்தியின் மகனே, ஞானியின் நிரந்தரப் பகைவனான இதனால் ஞானம் மூடப்பட்டிருக்கிறது; இது ஆசையின் வடிவம் கொண்டது, நெருப்பைப் போல ஒருபோதும் நிறைவடையாதது.
விளக்கம்
செயலில் தவறு செய்ய மனிதனைத் தூண்டுவது எது என்ற அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பதில் கூறுகிறார். இங்கே ஆசையை (காமம்) ஞானியின் நிலையான பகைவன் என்கிறார்; அது அறிவை (ஞானம்) மறைக்கிறது, நெருப்பைப் போல எவ்வளவு ஊட்டினாலும் திருப்தி அடைவதில்லை. இங்கே ஞானம் என்பது ஆத்மஞானமா அல்லது பொதுவான பகுத்தறிவா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; ஆசை தெளிந்த பார்வையை மறைக்கிறது என்பதில் அனைத்தும் ஒன்றுபடுகின்றன.