न मे पार्थास्ति कर्तव्यं त्रिषु लोकेषु किञ्चन ।नानवाप्तमवाप्तव्यं वर्त एव च कर्मणि ॥
na me pārthāsti kartavyaṃ triṣu lokeṣu kiñcana |nānavāptamavāptavyaṃ varta eva ca karmaṇi ||
பார்த்தா, மூன்று உலகங்களிலும் நான் செய்ய வேண்டிய கடமை எதுவும் எனக்கு இல்லை; அடையப்படாமல் அடைய வேண்டியதும் எதுவும் இல்லை. அப்படியிருந்தும் நான் செயலில் ஈடுபட்டுக்கொண்டே இருக்கிறேன்.
விளக்கம்
மக்கள் தாங்கள் மதிக்கும் பெரியோரைப் பின்பற்றுவார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே தம்மையே எடுத்துக்காட்டாகக் கொள்கிறார்: நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமையும் அடைய வேண்டிய பயனும் தமக்கு இல்லாதபோதும் அவர் செயல்படுகிறார். செயல் தேவையிலிருந்தோ ஆசையிலிருந்தோ தான் பிறக்க வேண்டும் என்பதில்லை என்று அர்ஜுனனுக்கு அவர் உணர்த்துகிறார்.