ஜனார்த்தனா, செயலைவிடப் புத்தி சிறந்தது என்று நீ கருதினால், கேசவா, பிறகு ஏன் இந்தக் கொடிய செயலில் என்னை ஈடுபடுத்துகிறாய்?
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் இறுதியில் உறுதியான ஞானத்தை (புத்தி) போற்றியதோடு போரிடவும் வலியுறுத்தினார்; அதைக் கேட்டுக் குழம்பிய அர்ஜுனன் இங்கே பேசுகிறான். ஞானம் செயலைவிட (கர்மம்) உயர்ந்தது என்றால், ஏன் தன்னை ஒரு கொடிய போரில் தள்ளுகிறார் என்று அவன் முரண்பாட்டைக் காண்கிறான். இங்கு புத்தி என்பது பகுத்தறியும் அறிவையோ ஞான யோகத்தையோ குறிக்கலாம்; அர்ஜுனன் அறிவையும் செயலையும் எவ்வளவு கடுமையாகப் பிரிக்கிறான் என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்.