பார்த்தனே, இதுவே பிரம்ம நிலை. இதை அடைந்தவன் மயங்குவதில்லை. மரண வேளையிலும் இதில் நிலைத்திருப்பவன் பிரம்ம நிர்வாணத்தை அடைகிறான்.
விளக்கம்
இரண்டாம் அத்தியாயத்தின் முடிவில், ஆசை, உடைமை உணர்வு, அகங்காரம் இல்லாத நிலைத்த அறிவுடையவனைப் (ஸ்திதப்ரஜ்ஞன்) பற்றிய விளக்கத்தைக் கிருஷ்ணர் சுருக்கமாக முடிக்கிறார். இதுவே “பிரம்ம நிலை” (ப்ராஹ்மீ ஸ்திதி), அதாவது பரம உண்மையான பிரம்மத்தில் நிலைபெற்ற வாழ்க்கை. இதை அடைந்தவனுக்கு மயக்கம் (மோகம்) வருவதில்லை; வாழ்வின் கடைசி நேரத்திலாவது இதில் நிலைத்தவன் பிரம்ம நிர்வாணத்தை, அதாவது பிரம்மத்தில் கலந்து அமைதியாக நிலைத்தலை, அடைகிறான். இது உருவமற்ற பரம்பொருளுடன் ஒன்றுதலா, அல்லது இறைவனிடம் பக்தியுடன் பெறும் விடுதலையா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன.