ஆனால் விருப்பும் வெறுப்பும் நீங்கிய, தன் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள புலன்களுடன் புலன்பொருட்களிடையே இயங்குபவன், தன்னடக்கம் உடைய மனத்தினன், தெளிவையும் அமைதியையும் அடைகிறான்.
விளக்கம்
புலன்பொருட்களையே எண்ணிக்கொண்டிருப்பது அழிவுக்கு வழிவகுக்கும் என்று கிருஷ்ணர் கூறிய பின், இங்கே அதற்கு எதிரான நிலையை விளக்குகிறார். புலன்கள் விருப்பு (ராகம்), வெறுப்பு (த்வேஷம்) ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு, ஆன்மாவின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தால், புலன்பொருட்களிடையே வாழ்ந்தாலும் தீங்கு நேராது. அதன் பலன் தெளிந்த, நிலையான மன அமைதி (பிரசாதம்). இங்கே “ஆத்மா” என்பது கட்டுப்பாடுடைய மனத்தையா அல்லது உள்ளார்ந்த ஆன்மாவையா குறிக்கிறது என்பதில் உரையாசிரியர்கள் சற்று வேறுபடுகின்றனர்; ஆனால் உலகைத் தவிர்ப்பதல்ல, உள்ளார்ந்த ஒழுக்கமே முக்கியம் என்பதில் அனைவரும் ஒத்துப்போகின்றனர்.