यदा ते मोहकलिलं बुद्धिर्व्यतितरिष्यति ।तदा गन्तासि निर्वेदं श्रोतव्यस्य श्रुतस्य च ॥
yadā te mohakalilaṃ buddhirvyatitariṣyati |tadā gantāsi nirvedaṃ śrotavyasya śrutasya ca ||
உன் புத்தி மயக்கத்தின் அடர்ந்த காட்டைக் கடக்கும்போது, இனிமேல் கேட்கவேண்டியவற்றிலும் ஏற்கெனவே கேட்டவற்றிலும் உனக்குப் பற்றின்மை ஏற்படும்.
விளக்கம்
செயலின் பலனில் பற்று வைக்காதவனின் தெளிந்த, நிலையான மனநிலையைப் பற்றி கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் பேசுகிறார். புத்தி, மோகம் என்ற மயக்கத்தைக் கடந்தவுடன், ஏற்கெனவே கேட்டவையோ இனி கேட்கப்போகும் போதனைகளோ எதுவானாலும் அவற்றில் அர்ஜுனனுக்கு ஆர்வம் அற்றுப்போகும் என்கிறார். சில உரையாசிரியர்கள் இதை வேத விதிகள், சடங்கு போதனைகளைச் சார்ந்திருப்பதிலிருந்து விடுதலை என்று விளக்குகின்றனர்; மற்றவர்கள் இதை முரண்பட்ட கருத்துகளின் இழுப்பிலிருந்து விலகுதல் என்று கொள்கின்றனர், கற்றலை நிராகரிப்பதாக அல்ல.