कथं भीष्ममहं संख्ये द्रोणं च मधुसूदन ।इषुभिः प्रतियोत्स्यामि पूजार्हावरिसूदन ॥
kathaṃ bhīṣmamahaṃ saṃkhye droṇaṃ ca madhusūdana |iṣubhiḥ pratiyotsyāmi pūjārhāvarisūdana ||
மதுசூதனா, பகைவர்களை அழிப்பவனே! போரில் பீஷ்மரையும் துரோணரையும் நான் எப்படி அம்புகளால் எதிர்த்துப் போரிடுவேன்? அவர்கள் இருவரும் வணக்கத்துக்குரியவர்களாயிற்றே!
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் கண்டித்ததற்கு அர்ஜுனன் இங்கே பதில் கூறுகிறான். தன் பாட்டனார் பீஷ்மரையும் ஆசிரியர் துரோணரையும் அம்புகளால் தாக்க தன்னால் முடியாது என்கிறான்; ஏனெனில் அவர்கள் மரியாதைக்கு உரியவர்கள், அம்புக்கு உரியவர்கள் அல்லர். அவனது தயக்கம் வெறும் பயத்தால் அல்ல, பெரியோர்மீதான மரியாதையாலும் கடமை உணர்வாலும் எழுகிறது; ஆனால் இதுவே சரியான பதிலா என்பதை கிருஷ்ணர் பின்னர் கேள்விக்கு உட்படுத்துவார்.