कर्मजं बुद्धियुक्ता हि फलं त्यक्त्वा मनीषिणः ।जन्मबन्धविनिर्मुक्ताः पदं गच्छन्त्यनामयम् ॥
karmajaṃ buddhiyuktā hi phalaṃ tyaktvā manīṣiṇaḥ |janmabandhavinirmuktāḥ padaṃ gacchantyanāmayam ||
ஞானத்தில் நிலைபெற்ற அறிவுடைய முனிவர்கள் செயலில் பிறக்கும் பலனைத் துறந்து, பிறவிப் பிணைப்பிலிருந்து விடுபட்டு, துன்பமற்ற நிலையை அடைகிறார்கள்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு சமநிலையான அறிவுடன் செயல்படுவதை (புத்தி யோகம்) தொடர்ந்து விளக்குகிறார். ஞானிகள் செயல் செய்கிறார்கள், ஆனால் அதன் பலனை (பலம்) துறப்பதால், அவர்களின் செயல்கள் பிறவிச் சுழற்சியில் (ஜன்மபந்தம்) அவர்களைக் கட்டுவதில்லை. அவர்கள் துன்பமோ நோயோ இல்லாத நிலையை (அனாமயம்) அடைகிறார்கள்; மரபுகள் இதை பொதுவாக விடுதலை (மோட்சம்) என்று புரிந்துகொள்கின்றன.