எல்லா உயிர்களுக்கும் எது இரவோ, அதில் தன்னை அடக்கியவன் விழித்திருக்கிறான். எல்லா உயிர்களும் எதில் விழித்திருக்கின்றனவோ, அது உண்மையைக் காணும் முனிவருக்கு இரவாகும்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு நிலையான ஞானம் கொண்டவனை (ஸ்திதப்ரஜ்ஞன்) விவரிக்கிறார். “இரவு” என்பது பெரும்பாலானோர் கவனிக்காததைக் குறிக்கும் உவமை: தன்னை அடக்கியவன் (சம்யமீ) மற்றவர்கள் காணாத ஆத்மாவின் உண்மைக்கு விழித்திருக்கிறான்; மற்றவர்கள் விழிப்புடன் ஈடுபடும் புலனின்பங்களையும் உலகத் தேடல்களையும் முனிவர் ஒரு வகைத் தூக்கமாகவே காண்கிறார். இந்த இரு நிலைகளையும் பாரம்பரிய உரையாசிரியர்கள் பொதுவாக ஆத்ம ஞானம், உலக வாழ்வு என்று விளக்குகின்றனர்; முனிவரின் விழிப்புணர்வை விவரிப்பதில் அவர்களிடையே சிறு வேறுபாடுகள் உண்டு.