āścaryavatpaśyati kaścidenamāścaryavadvadati tathaiva cānyaḥ |āścaryavaccainamanyaḥ śrṛṇotiśrutvāpyenaṃ veda na caiva kaścit ||
ஒருவன் இந்த ஆத்மாவை ஓர் அற்புதமாகக் காண்கிறான்; இன்னொருவன் அதை அற்புதமாகப் பேசுகிறான்; மற்றொருவன் அதை அற்புதமாகக் கேட்கிறான். ஆனாலும் கேட்ட பிறகும் எவனும் இதை உண்மையாக அறிவதில்லை.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் ஆத்மாவைப் பற்றிப் பேசுகிறார்; அது பிறப்பற்றது, அழியாதது என்று அவர் இப்போதுதான் விளக்கினார். அது மிக நுட்பமானதும் வியப்பூட்டுவதுமாக இருப்பதால், அதைக் காண்பதும் விளக்குவதும் கேட்பதும் அற்புதமாகத் தோன்றுகின்றன; முழுமையான புரிதல் அரிது என்கிறார். கடைசி வரிக்கு, யாரும் அதை முழுமையாக அறிவதில்லை என்று சில உரையாசிரியர்களும், மிகச் சிலரே அதைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள் என்று வேறு சிலரும் பொருள் கொள்கிறார்கள்.