துக்கப்படத் தகாதவர்களுக்காக நீ துக்கப்படுகிறாய்; ஞானச் சொற்களையும் பேசுகிறாய். இறந்தவர்களுக்காகவும் உயிருடன் இருப்பவர்களுக்காகவும் ஞானிகள் துக்கப்படுவதில்லை.
விளக்கம்
இரு படைகளுக்கு இடையே துயரத்தில் மூழ்கிய அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணர் இங்கே தம் உபதேசத்தைத் தொடங்குகிறார். கடமையையும் குடும்பத்தையும் பற்றி அவன் சற்று முன் பேசிய ஞானச் சொற்களுக்கு அவனது துக்கம் முரணாக இருப்பதை அவர் மென்மையாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஞானிகள் (பண்டிதர்கள்) அழியும் உடலுக்கு அப்பால் அழியாத ஆத்மாவைக் காண்பதால், இறந்தவருக்காகவோ உயிருடன் இருப்பவருக்காகவோ துக்கப்படுவதில்லை. “துக்கப்படத் தகாதவர்கள்” யார், ஏன் என்பதை அடுத்த ஸ்லோகங்கள் விளக்குகின்றன.