जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च ।तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥
jātasya hi dhruvo mṛtyurdhruvaṃ janma mṛtasya ca |tasmādaparihārye'rthe na tvaṃ śocitumarhasi ||
பிறந்தவனுக்கு மரணம் உறுதி; இறந்தவனுக்குப் பிறப்பும் உறுதி. ஆகையால், தவிர்க்க முடியாத ஒன்றுக்காக நீ வருந்தக் கூடாது.
விளக்கம்
உறவினர்களுடன் போரிட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தால் துயரத்தில் மூழ்கிய அர்ஜுனனிடம் கிருஷ்ணர் பேசுகிறார். ஆத்மா மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து இறப்பதாகக் கருதினாலும் துயரம் தேவையற்றது என்று கூறிய அவர், இங்கே பிறப்பு இறப்பு என்ற சுழற்சியின் (சம்சாரம்) உறுதியைச் சுட்டுகிறார். தவிர்க்க முடியாத ஒன்றுக்காக வருந்துவதால் பயனில்லை. இங்கே சில உரையாசிரியர்கள் மறுபிறப்புக் கோட்பாட்டை வலியுறுத்துகின்றனர்; வேறு சிலர் மாற்றம் தவிர்க்க முடியாதது என்ற பொது உண்மையை வலியுறுத்துகின்றனர்.