यं हि न व्यथयन्त्येते पुरुषं पुरुषर्षभ ।समदुःखसुखं धीरं सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥
yaṃ hi na vyathayantyete puruṣaṃ puruṣarṣabha |samaduḥkhasukhaṃ dhīraṃ so'mṛtatvāya kalpate ||
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, இந்தத் தொடுதல்கள் எந்த மனிதனை வருத்துவதில்லையோ, துன்பத்திலும் இன்பத்திலும் சமநிலையுடன் உறுதியாக இருப்பவன் அழிவற்ற நிலைக்குத் தகுதியுடையவன் ஆகிறான்.
விளக்கம்
துயரத்தில் மூழ்கிய அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து அறிவுரை கூறுகிறார். குளிர், வெப்பம், இன்பம், துன்பம் ஆகிய உணர்வுகள் வந்து போகும் என்று சொன்ன பிறகு, அவற்றின் நடுவே சமநிலையுடன் இருக்கும் உறுதியுள்ளவன் (தீரன்) அழிவின்மைக்கு (அம்ருதத்வம்), அதாவது பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலைக்குத் தகுதி பெறுகிறான் என்கிறார். இந்த அழிவின்மை ஆத்ம ஞானத்தால் கிடைக்கும் முக்தியா, அல்லது பற்றற்ற செயலின் பயனா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இந்த ஸ்லோகம் இரண்டு விளக்கங்களையும் ஏற்கிறது.