न जायते म्रियते वा कदाचिन्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः ।अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणोन हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥
na jāyate mriyate vā kadācinnāyaṃ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ |ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇona hanyate hanyamāne śarīre ||
அது எப்போதும் பிறப்பதும் இல்லை, இறப்பதும் இல்லை; ஒருமுறை தோன்றிய பின் மீண்டும் இல்லாமல் போவதும் இல்லை. பிறப்பற்றது, நிலையானது, என்றும் உள்ளது, தொன்மையானது; உடல் கொல்லப்படும்போது அது கொல்லப்படுவதில்லை.
விளக்கம்
துயரத்தில் இருக்கும் அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து ஆத்மாவைப் பற்றி, அதாவது உள்ளிருக்கும் உணர்வுள்ள சுயத்தைப் பற்றி, விளக்குகிறார்; அது பிறப்பும் இறப்பும் அற்றது, தொன்மையானது என்கிறார். போரில் தாக்கப்படுவது உடல் மட்டுமே; ஆத்மாவை எதுவும் தீண்டுவதில்லை. “தோன்றிய பின் இல்லாமல் போவதில்லை” என்பதை, ஆத்மா தோன்றுவதே இல்லை என்று சிலரும், தோன்றிய பின் அழிவதில்லை என்று சிலரும் பொருள்கொள்கின்றனர்; ஆத்மா அழிவற்றது என்பதில் இருவரும் ஒன்றுபடுகின்றனர்.