उत्सीदेयुरिमे लोका न कुर्यां कर्म चेदहम् ।सङ्करस्य च कर्ता स्यामुपहन्यामिमाः प्रजाः ॥
utsīdeyurime lokā na kuryāṃ karma cedaham |saṅkarasya ca kartā syāmupahanyāmimāḥ prajāḥ ||
நான் கர்மம் செய்யாவிட்டால், இந்த உலகங்கள் அழிந்துவிடும்; குழப்பத்திற்கு நானே காரணமாவேன்; இந்த உயிர்களையும் நான் கெடுத்தவனாவேன்.
விளக்கம்
தமக்குப் பெற வேண்டியது எதுவும் இல்லாத போதிலும் தாம் ஏன் தொடர்ந்து செயல்படுகிறார் என்பதை கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு விளக்குகிறார். அவர் செயலை விட்டால் மக்களும் அவரைப் பின்பற்றுவார்கள்; சமூக, அறநெறி ஒழுங்கு குலைந்து (சங்கரம் என்றால் கலப்பு அல்லது குழப்பம்; இது பெரும்பாலும் சமூகக் கடமைகளின் சீர்குலைவு என்று பொருள்கொள்ளப்படுகிறது) உலகம் துன்புறும். மற்றவர்கள் மதிப்பவர்கள் நன்றாகச் செயல்பட வேண்டிய பொறுப்பு உடையவர்கள் என்பதே கருத்து.