குந்தியின் மகனே, நீரில் சுவையாக இருப்பவன் நானே; சந்திரனிலும் சூரியனிலும் ஒளியாக இருப்பவன் நானே. எல்லா வேதங்களிலும் புனிதமான ஓம் என்னும் ஒலியும், வானவெளியில் ஒலியும், மனிதர்களிடம் ஆண்மையும் நானே.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில், நூலில் கோக்கப்பட்ட மணிகளைப் போல எல்லாமே தம்மிடம் கோக்கப்பட்டுள்ளன என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குக் கூறினார். இங்கே ஒவ்வொன்றிலும் உள்ள சாரமான தன்மையை அவர் குறிப்பிடுகிறார்: நீரில் சுவை (ரசம்), சூரிய சந்திரரில் ஒளி, வேதங்களில் ஓம் (பிரணவம்), வானவெளியில் ஒலி, மனிதர்களிடம் ஆண்மை அல்லது மனிதத் திறன் (பௌருஷம்). பௌருஷம் என்பதை சிலர் ஆண்மை, துணிவு என்று பொருள் கொள்கிறார்கள்; வேறு சிலர் மனித முயற்சி, ஆற்றல் என்று பொதுவாகப் பொருள் கொள்கிறார்கள்.