பார்த்தனே, மனத்தை என்மீது பற்றவைத்து, யோகத்தைப் பயின்று, என்னையே புகலிடமாகக் கொண்டு, ஐயமின்றி என்னை முழுமையாக எவ்வாறு அறிவாய் என்பதைக் கேள்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குப் புதிய உபதேசத்தைத் தொடங்குகிறார்; அவனைப் பார்த்தன், அதாவது பிருதை என்னும் குந்தியின் மகன் என்று அழைக்கிறார். மனத்தைத் தம்மீது பற்றவைத்து, தம்மையே புகலிடமாகக் கொண்டு யோகம், அதாவது ஒழுக்கமான ஆன்மிகப் பயிற்சி, செய்பவன் தம்மை முழுமையாகவும் ஐயமின்றியும் அறிவான் என்கிறார். அவன் அறியப்போகும் அந்த ஞானம் என்ன என்பதை அடுத்த ஸ்லோகம் கூறுகிறது.