न मां दुष्कृतिनो मूढाः प्रपद्यन्ते नराधमाः ।माययापहृतज्ञाना आसुरं भावमाश्रिताः ॥
na māṃ duṣkṛtino mūḍhāḥ prapadyante narādhamāḥ |māyayāpahṛtajñānā āsuraṃ bhāvamāśritāḥ ||
தீவினை செய்பவர்களும், மூடர்களும், மனிதரில் தாழ்ந்தவர்களும் என்னைச் சரணடைவதில்லை. மாயையால் அவர்களின் ஞானம் பறிக்கப்பட்டு, அவர்கள் அசுர இயல்பைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
விளக்கம்
தம்முடைய தெய்வீக மாயையைக் கடப்பது கடினம், தம்மிடம் அடைக்கலம் புகுவோரே அதைக் கடக்கிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே அவ்வாறு செய்யாதவர்களை விவரிக்கிறார்: தவறு செய்பவர்கள், மயக்கத்தில் இருப்பவர்கள்; மாயை அவர்களின் தெளிவைப் பறித்துவிட்டதால், அகங்காரமும் ஆசையும் இயக்கும் அசுர மனப்பான்மையை அவர்கள் சார்ந்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் மாறாத வகை மனிதர்களா, அல்லது யாரிடமும் இருக்கக்கூடிய, மாற்றிக்கொள்ளக்கூடிய போக்குகளா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்.