நான் பூமியில் உள்ள தூய்மையான மணம்; நெருப்பில் உள்ள ஒளியும் நானே. எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள உயிர்ச்சக்தி நான்; தவம் செய்வோரிடம் உள்ள தவமும் நானே.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் படைப்பின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் உள்ள சாரமாகத் தாம் இருப்பதை அர்ஜுனனுக்குத் தொடர்ந்து கூறுகிறார்; அதனால் அவன் அவரை எங்கும் அறிந்துகொள்ள முடியும். இங்கே பூமியின் தூய மணம் (கந்தம்), நெருப்பின் ஒளி (தேஜஸ்), உயிர்களில் உள்ள உயிர்ச்சக்தி (ஜீவனம்), தவம் செய்வோரின் ஒழுக்கமான சுயக்கட்டுப்பாடாகிய தவம் (தபஸ்) ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார். தெய்வமே பொருட்களின் சாரம் என்பதா, அல்லது அவற்றின் மூலமும் ஆற்றலும் மட்டுமா என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன; இந்த ஸ்லோகத்தை இரண்டு விதமாகவும் படிக்கலாம்.