योगिनामपि सर्वेषां मद्गतेनान्तरात्मना ।श्रद्धावान्भजते यो मां स मे युक्ततमो मतः ॥
yogināmapi sarveṣāṃ madgatenāntarātmanā |śraddhāvānbhajate yo māṃ sa me yuktatamo mataḥ ||
எல்லா யோகிகளிலும், என்னில் ஆழ்ந்த உள்ளத்துடன் நம்பிக்கையோடு என்னை வழிபடுபவன் எவனோ, அவனே யோகத்தில் மிக உயர்ந்தவன் என்று நான் கருதுகிறேன்.
விளக்கம்
இது ஆறாம் அத்தியாயத்தின் முடிவு. யோகி (ஒழுக்கமான பயிற்சியால் மனதை நிலைநிறுத்தி இறைவனுடன் இணைய முயல்பவன்) தவசிகளையும் அறிஞர்களையும் சடங்கு செய்பவர்களையும் விடச் சிறந்தவன் என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் முன்பு கூறினார். இங்கே எல்லா யோகிகளிலும் சிறந்தவனை அவர் குறிப்பிடுகிறார்: நம்பிக்கையுடன் (சிரத்தை) தம்மை வழிபடுபவனும், உள்ளம் முழுவதும் தம்மிடம் ஒன்றியவனுமே அவன். “என்னை” என்பது பக்தி மரபுகளில் தனிப்பட்ட இறைவனான கிருஷ்ணரையே குறிக்கிறது; அத்வைத விளக்கங்கள் அதை எல்லாவற்றுக்கும் உள்ளுறையும் பரம ஆத்மாவாகக் கொள்கின்றன.