नात्यश्नतस्तु योगोऽस्ति न चैकान्तमनश्नतः ।न चातिस्वप्नशीलस्य जाग्रतो नैव चार्जुन ॥
nātyaśnatastu yogo'sti na caikāntamanaśnataḥ |na cātisvapnaśīlasya jāgrato naiva cārjuna ||
அதிகமாக உண்பவனுக்கு யோகம் இல்லை; முற்றிலும் உண்ணாதவனுக்கும் இல்லை; மிகுதியாகத் தூங்கும் பழக்கமுடையவனுக்கும் இல்லை; அர்ஜுனா, விழித்தே இருப்பவனுக்கும் இல்லை.
விளக்கம்
யோகியின் அமைதியை விவரித்த பிறகு, தியான யோகத்தை (மனத்தை நிலைநிறுத்தும் பயிற்சி) எவ்வாறு கடைப்பிடிப்பது என்று கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு உரைக்கிறார். இங்கே உணவிலும் தூக்கத்திலும் மிகை அல்லது முற்றிலும் தவிர்த்தல் ஆகிய இரு எல்லைகளையும் எச்சரிக்கிறார்; ஏனெனில் அவை உடலையும் மனத்தையும் குலைக்கின்றன. அடுத்த ஸ்லோகம் மிதமான நடைமுறையைக் கூறி இக்கருத்தை நிறைவு செய்கிறது.