இவ்வாறு எப்போதும் தன்னை யோகத்தில் ஈடுபடுத்தும் யோகி, களங்கம் நீங்கியவனாக, பிரம்மத்தின் தொடர்பாகிய எல்லையற்ற இன்பத்தை எளிதாக அடைகிறான்.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தின் தொடர்ச்சியாக, கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குத் தியானத்தின் பலனை விவரிக்கிறார். இவ்வாறு இடைவிடாது தன்னை யோகத்தில் ஈடுபடுத்தும் யோகி களங்கத்திலிருந்து (கல்மஷம்) விடுபட்டு, முடிவான உண்மையாகிய பிரம்மத்தின் தொடர்பு (பிரம்ம-சம்ஸ்பர்சம்) என்ற எல்லையற்ற இன்பத்தை எளிதாக அடைகிறான். அத்வைத மரபு இங்கே பிரம்மத்தை ஆத்மாவின் சொந்த இயல்பாகக் காண்கிறது; பக்தி மரபுகள் இறைவனின் அண்மையாகக் காண்கின்றன; இரண்டும் அது நிலையான இன்பம் என்பதில் ஒன்றுபடுகின்றன.