सुहृन्मित्रार्युदासीनमध्यस्थद्वेष्यबन्धुषु ।साधुष्वपि च पापेषु समबुद्धिर्विशिष्यते ॥
suhṛnmitrāryudāsīnamadhyasthadveṣyabandhuṣu |sādhuṣvapi ca pāpeṣu samabuddhirviśiṣyate ||
நலம் விரும்புவோர், நண்பர்கள், பகைவர்கள், பாராமுகமாக இருப்போர், நடுநிலையாளர்கள், வெறுக்கத்தக்கவர்கள், உறவினர்கள் ஆகியோரிடத்திலும், நல்லவர்களிடத்திலும் தீயவர்களிடத்திலும் சமமான புத்தியுடையவன் சிறந்து விளங்குகிறான்.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் யோகியை (யோகப் பயிற்சியில் நிலைத்தவனை) மனநிறைவுடையவனாகவும், மண்கட்டி, கல், பொன் ஆகியவற்றைச் சமமாகக் காண்பவனாகவும் விவரித்தார். இங்கே அந்தச் சமநிலையைப் பொருட்களிலிருந்து மனிதர்களிடத்திற்கு விரிவுபடுத்துகிறார். சமபுத்தி என்பது விருப்பும் வெறுப்பும் பிறரைப் பற்றிய தீர்ப்பைத் திரிக்காமல் இருப்பதாகும். இவன் முன்பு சொல்லப்பட்ட யோகியை விடச் சிறந்தவனா, அல்லது அந்த யோகியின் முழுமையான நிலையே இதுவா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் மாறுபடுகிறார்கள்.