सुखमात्यन्तिकं यत्तद्बुद्धिग्राह्यमतीन्द्रियम् ।वेत्ति यत्र न चैवायं स्थितश्चलति तत्त्वतः ॥
sukhamātyantikaṃ yattadbuddhigrāhyamatīndriyam |vetti yatra na caivāyaṃ sthitaścalati tattvataḥ ||
புலன்களுக்கு எட்டாததும் புத்தியால் மட்டுமே உணரக்கூடியதுமான அந்த எல்லையற்ற இன்பத்தை அவன் அறிகிறான்; அதில் நிலைபெற்ற அவன் உண்மைநிலையிலிருந்து விலகுவதில்லை…
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தின் தொடர்ச்சியாக, பயிற்சியால் மனம் அமைதியடைந்த யோகியின் நிலையை கிருஷ்ணர் விவரிக்கிறார். இந்த இன்பம் “எல்லையற்றது” (அத்யந்திகம்); புலன்களால் அல்ல, தூய்மையான புத்தியால் அறியப்படுவது. “தத்வதஃ” என்பதை சிலர் “தன் உண்மை இயல்பாகிய ஆத்மாவிலிருந்து விலகுவதில்லை” என்றும், மற்றவர்கள் “உண்மையாகவே அசைவதில்லை” என்றும் பொருள்கொள்கின்றனர். இந்த வாக்கியம் அடுத்த ஸ்லோகத்திலும் தொடர்கிறது.