Bhagavad Gita

Chapters

↑ ↓ move ← → switch column F favorite U read/unread L listen

Chapter 9
1 इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे idaṃ tu te guhyatamaṃ pravakṣyāmyanasūyave 2 राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् rājavidyā rājaguhyaṃ pavitramidamuttamam 3 अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप aśraddadhānāḥ puruṣā dharmasyāsya parantapa 4 मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना mayā tatamidaṃ sarvaṃ jagadavyaktamūrtinā 5 न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् na ca matsthāni bhūtāni paśya me yogamaiśvaram 6 यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् yathā''kāśasthito nityaṃ vāyuḥ sarvatrago mahān 7 सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् sarvabhūtāni kaunteya prakṛtiṃ yānti māmikām 8 प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः prakṛtiṃ svāmavaṣṭabhya visṛjāmi punaḥ punaḥ 9 न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनञ्जय na ca māṃ tāni karmāṇi nibadhnanti dhanañjaya 10 मयाऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् mayā'dhyakṣeṇa prakṛtiḥ sūyate sacarācaram 11 अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् avajānanti māṃ mūḍhā mānuṣīṃ tanumāśritam 12 मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः moghāśā moghakarmāṇo moghajñānā vicetasaḥ 13 महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः mahātmānastu māṃ pārtha daivīṃ prakṛtimāśritāḥ 14 सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः satataṃ kīrtayanto māṃ yatantaśca dṛḍhavratāḥ 15 ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ये यजन्तो मामुपासते jñānayajñena cāpyanye yajanto māmupāsate 16 अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ahaṃ kraturahaṃ yajñaḥ svadhā'hamahamauṣadham 17 पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः pitā'hamasya jagato mātā dhātā pitāmahaḥ 18 गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् gatirbhartā prabhuḥ sākṣī nivāsaḥ śaraṇaṃ suhṛt 19 तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च tapāmyahamahaṃ varṣaṃ nigṛhṇāmyutsṛjāmi ca 20 त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा traividyā māṃ somapāḥ pūtapāpā 21 ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं te taṃ bhuktvā svargalokaṃ viśālaṃ 22 अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ananyāścintayanto māṃ ye janāḥ paryupāsate 23 येऽप्यन्यदेवता भक्ता यजन्ते श्रद्धयाऽन्विताः ye'pyanyadevatā bhaktā yajante śraddhayā'nvitāḥ 24 अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ahaṃ hi sarvayajñānāṃ bhoktā ca prabhureva ca 25 यान्ति देवव्रता देवान् पितॄन्यान्ति पितृव्रताः yānti devavratā devān pitṝnyānti pitṛvratāḥ 26 पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति patraṃ puṣpaṃ phalaṃ toyaṃ yo me bhaktyā prayacchati 27 यत्करोषि यदश्नासि यज्जुहोषि ददासि यत् yatkaroṣi yadaśnāsi yajjuhoṣi dadāsi yat 28 शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः śubhāśubhaphalairevaṃ mokṣyase karmabandhanaiḥ 29 समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः samo'haṃ sarvabhūteṣu na me dveṣyo'sti na priyaḥ 30 अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् api cetsudurācāro bhajate māmananyabhāk 31 क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति kṣipraṃ bhavati dharmātmā śaśvacchāntiṃ nigacchati 32 मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः māṃ hi pārtha vyapāśritya ye'pi syuḥ pāpayonayaḥ 33 किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा kiṃ punarbrāhmaṇāḥ puṇyā bhaktā rājarṣayastathā 34 मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru

Chapter 9, verse 12

Krishna

मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥

moghāśā moghakarmāṇo moghajñānā vicetasaḥ |rākṣasīmāsurīṃ caiva prakṛtiṃ mohinīṃ śritāḥ ||

Their hopes are in vain, their actions in vain, their knowledge in vain; they are bereft of discernment, taking refuge in a deluding nature that is demonic and fiendish.

Explanation

Krishna continues speaking about those who, in their delusion, disregard him as merely human. Their hopes, efforts and learning all come to nothing because they are without clear judgement (vicetas) and have given themselves over to a deluding nature (prakṛti) that is demonic (rākṣasī) and fiendish (āsurī). Commentators often link these two natures to the gunas, the demonic to darkness (tamas) and the fiendish to passion (rajas), and read the verse as describing a tendency rather than a fixed class of people.