ஆன்மாவைப் பற்றிய ஞானத்தில் நிலைத்திருத்தல், உண்மைப் பொருளை அறிவதன் நோக்கத்தைக் காணுதல்; இதுவே ஞானம் என்று கூறப்படுகிறது. இதற்கு மாறானது எதுவோ, அது அஞ்ஞானம்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் சில ஸ்லோகங்களுக்கு முன் தொடங்கிய, “ஞானம்” என்று அவர் அழைக்கும் பண்புகளின் பட்டியலை இங்கே முடிக்கிறார். கடைசி இரண்டும்: ஆன்மாவை அறிவதில் (அத்யாத்மம்) உறுதியாக இருத்தல், உயர்ந்த உண்மையை (தத்துவம்) அறிவதே குறிக்கோள் என்பதை மனத்தில் வைத்திருத்தல். இதற்கு எதிரானவை அனைத்தையும் அஞ்ஞானம் என்று அவர் வரையறுக்கிறார். கடைசிப் பண்பில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைத மரபினர் குறிக்கோளை ஆன்ம அறிவால் கிடைக்கும் முக்தி என்கின்றனர்; பக்தி மரபினர் இறைவனை உணர்தல் என்கின்றனர்.