अविभक्तं च भूतेषु विभक्तमिव च स्थितम् ।भूतभर्तृ च तज्ज्ञेयं ग्रसिष्णु प्रभविष्णु च ॥
avibhaktaṃ ca bhūteṣu vibhaktamiva ca sthitam |bhūtabhartṛ ca tajjñeyaṃ grasiṣṇu prabhaviṣṇu ca ||
உயிர்களிடத்தில் பிரிவற்றதாக இருந்தும், பிரிந்தது போலத் தோன்றி நிற்கிறது. அந்த அறியத்தக்கது உயிர்களைத் தாங்குவது; அவற்றை விழுங்குவதும், தோற்றுவிப்பதும் அதுவே.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அறியத்தக்கதான (ஜ்ஞேய) பிரம்மத்தை, அதாவது பரம்பொருளை, தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். அது ஒன்றே, முழுமையானது; ஆனால் பல தனித்தனி உயிர்களாகப் பிரிந்தது போலத் தோன்றுகிறது. உயிர்களைத் தாங்குவதும், ஒடுக்குவதும், மீண்டும் தோற்றுவிப்பதும் அதுவே எனப்படுகிறது. இந்தப் பிரிவு எப்படி எழுகிறது என்பதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: சில அதை வெறும் தோற்றம் என்றும், சில ஒரே உண்மைக்குள் இருக்கும் மெய்யான பன்மை என்றும் கொள்கின்றன.