அசையும் அல்லது அசையாத எந்த உயிர் தோன்றினாலும், பரதர்களில் சிறந்தவனே, அது க்ஷேத்திரமும் க்ஷேத்திரஜ்ஞனும் இணைவதால் உண்டாகிறது என்று அறிந்துகொள்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் க்ஷேத்திரம் (உடலும் இயற்கையும்), க்ஷேத்திரஜ்ஞன் (அதை அறியும் உணர்வுள்ள ஆன்மா) பற்றிய உபதேசத்தைத் தொடர்கிறார். அசைவனவும் அசையாதனவும் ஆகிய எல்லா உயிர்களும் இவ்விரண்டின் சேர்க்கையால் உண்டாகின்றன என்கிறார். இந்தச் சேர்க்கையை அத்வைதம் அறியாமையால் தோன்றும் தோற்றக் கலப்பாகக் காண்கிறது; பக்தி மரபுகள் இரண்டும் இறைவனைச் சார்ந்திருக்கும் உண்மையான உறவாகக் காண்கின்றன.