बहिरन्तश्च भूतानामचरं चरमेव च ।सूक्ष्मत्वात्तदविज्ञेयं दूरस्थं चान्तिके च तत् ॥
bahirantaśca bhūtānāmacaraṃ carameva ca |sūkṣmatvāttadavijñeyaṃ dūrasthaṃ cāntike ca tat ||
அது உயிர்களுக்கு வெளியேயும் உள்ளேயும் இருக்கிறது; அசையாததும் அசைவதும் அதுவே. மிக நுண்ணியதாக இருப்பதால் அதை அறிய இயலாது; அது தொலைவிலும் இருக்கிறது, அருகிலும் இருக்கிறது.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் பிரம்மத்தை, அதாவது அறியப்பட வேண்டிய (ஜ்ஞேயம்) பரம்பொருளை, தொடர்ந்து விவரிக்கிறார். வெளி–உள், அசைவற்றது–அசைவது, தொலை–அருகு போன்ற எதிர்மாறான இணைகளால், அது எங்கும் நிறைந்தது என்பதையும் எந்த ஒரு வர்ணனையாலும் வரையறுக்க முடியாதது என்பதையும் காட்டுகிறார். அது மிக நுண்ணியது (சூக்ஷ்மத்வம்) என்பதால் சாதாரண அறிவால் அதை அறிய முடியாது. அத்வைதம் இதை எல்லாத் தோற்றங்களுக்கும் அடியிலுள்ள ஒரே உண்மையாகக் காண்கிறது; இறைநம்பிக்கைப் பள்ளிகள் இதை உலகில் நிறைந்தும் அதைக் கடந்தும் நிற்கும் இறைவனின் இருப்பாகக் காண்கின்றன.