अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥
ahaṃ hi sarvayajñānāṃ bhoktā ca prabhureva ca |na tu māmabhijānanti tattvenātaścyavanti te ||
எல்லா யாகங்களையும் ஏற்றுக்கொள்பவனும் அவற்றின் தலைவனும் நானே. ஆனால் அவர்கள் என்னை உண்மையான இயல்பில் அறிவதில்லை; அதனால் வழுவி விழுகிறார்கள்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் பேசுகிறார். பிற தெய்வங்களை வழிபடுவோர் உண்மையில் தன்னையே வழிபடுகிறார்கள், ஆனால் முறையற்ற வழியில் என்று கூறியபின், ஒவ்வொரு யாகத்தையும் (யஜ்ஞம்) ஏற்பவரும் அதற்குத் தலைவருமாக இருப்பவர் தாமே என்கிறார். இந்த உண்மையை (தத்துவம்) அறியாதவர்கள் வழுவி விழுகிறார்கள்; இதை மீண்டும் பிறவியில் விழுதல் என்றும், உயர்ந்த இலக்கை இழத்தல் என்றும் உரையாசிரியர்கள் வெவ்வேறாக விளக்குகிறார்கள்.