पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥
patraṃ puṣpaṃ phalaṃ toyaṃ yo me bhaktyā prayacchati |tadahaṃ bhaktyupahṛtamaśnāmi prayatātmanaḥ ||
இலையோ, பூவோ, பழமோ, நீரோ எதுவாயினும் பக்தியுடன் எனக்கு யார் அர்ப்பணிக்கிறானோ, தூய உள்ளம் கொண்ட அவன் பக்தியுடன் அளித்த அந்தக் காணிக்கையை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.
விளக்கம்
மக்கள் தாங்கள் வழிபடுவதையே அடைகிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார்; இப்போது தம்மை நாடுபவர்களிடம் தாம் எதை எதிர்பார்க்கிறார் என்பதைக் கூறுகிறார். காணிக்கை இலை அல்லது நீர் போல எளிமையாக இருக்கலாம்; ஏனெனில் அவர் ஏற்பது பரிசின் மதிப்பை அல்ல, அதன் பின்னுள்ள பக்தியையும் அளிப்பவரின் உள்ளத் தூய்மையையும் (பிரயதாத்மா) தான்.