समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥
samo'haṃ sarvabhūteṣu na me dveṣyo'sti na priyaḥ |ye bhajanti tu māṃ bhaktyā mayi te teṣu cāpyaham ||
நான் எல்லா உயிர்களிடமும் சமமாக இருக்கிறேன். எனக்கு வெறுக்கத்தக்கவனும் இல்லை, பிரியமானவனும் இல்லை. ஆனால் பக்தியுடன் என்னை வழிபடுபவர்கள் என்னிடம் இருக்கிறார்கள்; நானும் அவர்களிடம் இருக்கிறேன்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், இறைவன் யாருக்கும் தனிச் சலுகை காட்டுவதில்லை என்றும், எல்லா உயிர்களையும் சமமாகவே பார்ப்பதாகவும், அவருக்கு வெறுக்கத்தக்கவனோ (த்வேஷ்யன்) பிரியமானவனோ (ப்ரியன்) இல்லை என்றும் கூறுகிறார். ஆயினும் பக்தி என்பது பக்தனுக்கும் இறைவனுக்கும் இடையில் உண்மையான நெருக்கத்தையும் பரஸ்பர இருப்பையும் உண்டாக்குகிறது. பக்தி மரபுகள் இதை இறைவன் பக்தர்மீது காட்டும் தனிப் பரிவாகக் காண்கின்றன; அத்வைத விளக்கங்கள் நெருப்பு அருகில் வருபவர்களை மட்டுமே வெப்பப்படுத்துவது போன்றது என்று கொள்கின்றன.