avajānanti māṃ mūḍhā mānuṣīṃ tanumāśritam |paraṃ bhāvamajānanto mama bhūtamaheśvaram ||
மனித உடலை ஏற்றிருக்கும் என்னை மூடர்கள் அவமதிக்கிறார்கள்; ஏனெனில் எல்லா உயிர்களுக்கும் மகேஸ்வரனான என் உயர்ந்த இயல்பை அவர்கள் அறிவதில்லை.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் பற்றற்ற சாட்சியாக இருந்து இயற்கையை (பிரகிருதியை) மேற்பார்வை செய்வதாகக் கூறினார். இங்கே, தெளிவற்ற புரிதலுடையவர்கள் (மூடர்கள்) அவரது மனித வடிவத்தை மட்டுமே பார்த்து, எல்லா உயிர்களின் இறைவன் என்ற அவரது உயர்ந்த இயல்பை (பர பாவத்தை) அறியாமல் இருக்கிறார்கள் என்கிறார். மரபுகள் இதை வெவ்வேறாக விளக்குகின்றன: சிலர் இறைவன் உண்மையாகவே மனித வடிவில் இறங்கினார் (அவதாரம்) என்று கொள்கின்றனர்; வேறு சிலர் மனித உடல் எல்லாம் நிறைந்த ஆத்மாவை மறைக்கும் திரை என்று வலியுறுத்துகின்றனர்.