अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥
ananyāścintayanto māṃ ye janāḥ paryupāsate |teṣāṃ nityābhiyuktānāṃ yogakṣemaṃ vahāmyaham ||
வேறு எவரையும் எண்ணாமல் என்னையே சிந்தித்து என்னை வழிபடும் மக்கள், எப்போதும் என்னிடம் உறுதியாக ஒன்றியிருப்பவர்கள் — அவர்களுக்கு இல்லாததைக் கொண்டு வந்து, உள்ளதைக் காக்கும் பொறுப்பை நானே சுமக்கிறேன்.
விளக்கம்
சொர்க்கத்தை நாடிச் சடங்குகள் செய்பவர்கள் புண்ணியம் தீர்ந்ததும் மனித உலகிற்குத் திரும்புகிறார்கள் என்று கிருஷ்ணர் முன்பு கூறினார். இங்கே அவர்களுக்கு மாறாக, தம்மை மட்டுமே நினைத்து உறுதியாகப் பக்தி செய்பவர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறார். அவர்களுக்கு இன்னும் கிடைக்காததைக் கொடுப்பதையும் (யோகம்), உள்ளதைக் காப்பதையும் (க்ஷேமம்) தாமே பொறுப்பேற்பதாக உறுதியளிக்கிறார். இது பொருள்நலனா, ஆன்மிக முன்னேற்றமா, இரண்டுமா என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகிறார்கள்.