यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत ।अभ्युत्थानमधर्मस्य तदाऽऽत्मानं सृजाम्यहम् ॥
yadā yadā hi dharmasya glānirbhavati bhārata |abhyutthānamadharmasya tadā''tmānaṃ sṛjāmyaham ||
பாரதா, எப்போதெல்லாம் தர்மம் குன்றி, அதர்மம் மேலோங்குகிறதோ, அப்போதெல்லாம் நான் என்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறேன்.
விளக்கம்
முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கிருஷ்ணர் தாம் பிறப்பற்றவர் என்றும், ஆனாலும் தம் இயல்பால் (பிரகிருதி) உலகில் தோன்றுவதாகவும் கூறினார். இங்கே அது எப்போது நிகழும் என்கிறார்: தர்மம், அதாவது அறவொழுங்கும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கும், குன்றி, அதன் எதிரான அதர்மம் வலுப்பெறும்போது. “ஸ்ருஜாமி” (என்னை வெளிப்படுத்துகிறேன்) என்பதை அத்வைத மரபு மாயையின் வழியான தோற்றம் என்றும், பக்தி மரபுகள் இறைவனின் உண்மையான அவதாரம் என்றும் விளக்குகின்றன.