अजोऽपि सन्नव्ययात्मा भूतानामीश्वरोऽपि सन् ।प्रकृतिं स्वामधिष्ठाय संभवाम्यात्ममायया ॥
ajo'pi sannavyayātmā bhūtānāmīśvaro'pi san |prakṛtiṃ svāmadhiṣṭhāya saṃbhavāmyātmamāyayā ||
நான் பிறப்பற்றவனாகவும், அழியாத ஆத்மாவாகவும், எல்லா உயிர்களுக்கும் ஈசுவரனாகவும் இருந்தாலும், என் சொந்த இயற்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, என் சொந்த மாயையால் தோன்றுகிறேன்.
விளக்கம்
தாம் முந்தைய பிறவிகள் எல்லாவற்றையும் நினைவில் கொண்டிருப்பதாக கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கூறினார்; பிறப்பற்றவரும் உயிர்களின் ஈசுவரருமான அவர் எவ்வாறு பிறக்கிறார் என்பதை இங்கே விளக்குகிறார். தமது சொந்த இயற்கையை (பிரகிருதி) தம் வசப்படுத்தி, தமது சொந்த சக்தியால் (மாயை) தோன்றுவதாக அவர் கூறுகிறார். இதில் மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் அவரது அவதாரத்தை மாயை போன்ற தோற்றமாகக் காண்கிறது; பக்தி மரபுகள் அதை அவரது உண்மையான தெய்வீக வெளிப்பாடாகக் கொள்கின்றன.