ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ |praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata ||
பின்னர் தனஞ்சயன் வியப்பில் ஆழ்ந்து, உடல் மயிர் சிலிர்த்து, அந்தத் தேவரைத் தலை தாழ்த்தி வணங்கி, கைகளைக் கூப்பிப் பேசலானான்.
விளக்கம்
முழு உலகமும் பல வடிவங்களாகப் பிரிந்து கிருஷ்ணரின் உடலில் இருப்பதைக் கண்ட பிறகு அர்ஜுனன் எவ்வாறு நடந்துகொண்டான் என்பதை சஞ்சயன் திருதராஷ்டிரனுக்கு விவரிக்கிறான். “செல்வத்தை வென்றவன்” எனப் பொருள்படும் தனஞ்சயன் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படும் அவன், பெருவியப்பில் மூழ்கி, உடல் மயிர் சிலிர்க்கிறான். அவன் தலைவணங்கி, கைகூப்பி வணங்குகிறான்; அவனுடைய துதிச் சொற்கள் அடுத்த ஸ்லோகத்தில் தொடர்கின்றன.