नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया ।शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा ॥
nāhaṃ vedairna tapasā na dānena na cejyayā |śakya evaṃvidho draṣṭuṃ dṛṣṭavānasi māṃ yathā ||
வேதங்களாலோ, தவத்தாலோ, தானத்தாலோ, யாகத்தாலோ, நீ என்னைக் கண்டதுபோல இத்தகைய வடிவில் என்னைக் காண முடியாது.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் தம் விஸ்வரூபத்தை அர்ஜுனனுக்குக் காட்டிய பிறகு அவனிடம் பேசுகிறார். வேதங்களைக் கற்பது, தவம், தானம், யாகம் ஆகிய வழக்கமான சமய வழிகளால் இந்தத் தரிசனம் கிடைக்காது என்று அவர் கூறுகிறார். எதனால் இது கிடைக்கும் என்பதை அடுத்த ஸ்லோகம் சொல்கிறது; அது வேறெதிலும் மனம் செல்லாத ஒருமுக பக்தி.