அச்யுதா, விளையாட்டிலும், படுக்கையிலும், அமர்ந்திருக்கும்போதும், உணவு உண்ணும்போதும், தனியாக இருக்கும்போதும், பிறர் முன்னிலையிலும், கேலிக்காக நான் உன்னை அவமதித்திருந்தால், அளவிட முடியாத உன்னிடம் அதற்காக மன்னிப்பு கேட்கிறேன்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணரின் விஸ்வரூபத்தைக் கண்ட அர்ஜுனன் பிரமிப்பில் ஆழ்ந்து, முந்தைய ஸ்லோகத்தில் தொடங்கிய மன்னிப்பு வேண்டுதலைத் தொடர்கிறான். நண்பன் என்ற உரிமையில் தனிமையிலும் பலர் முன்னிலையிலும் கிருஷ்ணரிடம் கேலியாகவும் மரியாதைக் குறைவாகவும் நடந்துகொண்ட தருணங்களுக்காக அவன் மன்னிப்பு கேட்கிறான். அவரை “அச்யுதா” (வீழ்ச்சியற்றவர்) என்றும் “அப்ரமேயம்” (அளவிட முடியாதவர்) என்றும் அழைப்பது, அவருடைய உண்மையான பெருமையை அவன் இப்போது உணர்ந்துள்ளதைக் காட்டுகிறது.