பெருந்தோள்களை உடையவனே, உன்னுடைய பல வாய்களும் கண்களும், பல கைகளும் தொடைகளும் பாதங்களும், பல வயிறுகளும், அச்சமூட்டும் கோரைப் பற்களும் கொண்ட மாபெரும் உருவத்தைக் கண்டு உலகங்கள் நடுங்குகின்றன; நானும் அவ்வாறே நடுங்குகிறேன்.
விளக்கம்
அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் அவருடைய விஸ்வரூபக் காட்சியின்போது பேசுகிறான். எண்ணற்ற வாய்களும் உறுப்புகளும் அச்சமூட்டும் கோரைப் பற்களும் அவனை அச்சத்தில் ஆழ்த்துகின்றன; எல்லா உலகங்களும் தன்னைப் போலவே நடுங்குவதாக அவன் கூறுகிறான். “உலகங்கள்” (லோகா:) என்பது அவற்றில் வாழும் உயிர்களைக் குறிக்கலாம்; இது எல்லா உயிர்களையா, அல்லது முந்தைய ஸ்லோகத்தில் கூறிய தேவர்களையும் முனிவர்களையுமா குறிக்கிறது என்பதில் உரையாசிரியர்கள் வேறுபடுகின்றனர்.