दंष्ट्राकरालानि च ते मुखानिदृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि ।दिशो न जाने न लभे च शर्मप्रसीद देवेश जगन्निवास ॥
daṃṣṭrākarālāni ca te mukhānidṛṣṭvaiva kālānalasannibhāni |diśo na jāne na labhe ca śarmaprasīda deveśa jagannivāsa ||
உன்னுடைய கோரைப்பற்களால் பயங்கரமான, யுக முடிவின் நெருப்பைப் போல ஒளிரும் முகங்களைப் பார்த்த உடனேயே, எனக்குத் திசைகள் தெரியவில்லை; நிம்மதியும் கிடைக்கவில்லை. தேவர்களின் தலைவனே, உலகின் உறைவிடமே, கருணை காட்டு.
விளக்கம்
அர்ஜுனன் கேட்டுக்கொண்டபடி கிருஷ்ணரின் விஸ்வரூபத்தைக் காண்கிறான்; இப்போது அதன் அச்சம் தரும் தோற்றத்தால் திகைக்கிறான். “யுக முடிவின் நெருப்பு” (காலானலம்) என்பது ஒரு பெரிய காலச்சுழற்சியின் முடிவில் உலகை அழிக்கும் தீ. திசை தெரியாமல், அமைதியை (சர்ம) இழந்த அவன், கிருஷ்ணர் கருணை காட்டித் தன்னை ஆற்றுமாறு வேண்டுகிறான்.