वक्त्राणि ते त्वरमाणा विशन्तिदंष्ट्राकरालानि भयानकानि ।केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषुसंदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥
vaktrāṇi te tvaramāṇā viśantidaṃṣṭrākarālāni bhayānakāni |kecidvilagnā daśanāntareṣusaṃdṛśyante cūrṇitairuttamāṅgaiḥ ||
பயங்கரமான கோரைப்பற்களால் அச்சமூட்டும் உன் வாய்களுக்குள் அவர்கள் விரைந்து நுழைகிறார்கள். சிலர் பற்களின் இடுக்குகளில் சிக்கிக்கொண்டு, தலைகள் நொறுங்கிப் பொடியாகிய நிலையில் காணப்படுகிறார்கள்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணரின் விஸ்வரூபத்தைக் கண்டு நடுங்கும் அர்ஜுனன், முந்தைய ஸ்லோகத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட இரு படைகளின் வீரர்களும் அந்த வாய்களுக்குள் விரைவதை விவரிக்கிறான். சிலர் தலைகள் நசுங்கிய நிலையில் பற்களுக்கிடையே தொங்குகிறார்கள். காலமும் அழிவும் தவிர்க்க முடியாதவை என்பதை இக்காட்சி காட்டுகிறது; அடுத்த ஸ்லோகம் இதைக் கடலை நோக்கி ஓடும் ஆறுகளுக்கு ஒப்பிடுகிறது.