भक्त्या त्वनन्यया शक्यमहमेवंविधोऽर्जुन ।ज्ञातुं दृष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप ॥
bhaktyā tvananyayā śakyamahamevaṃvidho'rjuna |jñātuṃ dṛṣṭuṃ ca tattvena praveṣṭuṃ ca paraṃtapa ||
ஆனால், அர்ஜுனா, எதிரிகளை எரிப்பவனே, வேறெதிலும் செல்லாத ஒருமுகப் பக்தியால்தான் என்னை இத்தகைய வடிவில் உண்மையாக அறியவும், காணவும், என்னுள் புகவும் முடியும்.
விளக்கம்
விஸ்வரூபத்தைக் காட்டிய பின் கிருஷ்ணர் தம் உபதேசத்தை நிறைவு செய்கிறார்; வேதங்கள், தவம், தானம், வேள்வி ஆகியவற்றால் இந்தக் காட்சி கிடைக்காது என்கிறார். பிளவுபடாத பக்தியால்தான் அவரை அறியவும், உண்மையில் (தத்துவம்) காணவும், அவருள் புகவும் முடியும். “புகுதல்” என்பதை அத்வைத உரையாசிரியர்கள் ஆத்மாவுடன் ஒன்றுதல் என்றும், பக்தி மரபுகள் தனிப்பட்ட இறைவனுடன் அன்பால் இணைதல் என்றும் விளக்குகின்றன.