न वेदयज्ञाध्ययनैर्न दानैर्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः ।एवंरूपः शक्य अहं नृलोकेद्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ॥
na vedayajñādhyayanairna dānairna ca kriyābhirna tapobhirugraiḥ |evaṃrūpaḥ śakya ahaṃ nṛlokedraṣṭuṃ tvadanyena kurupravīra ||
வேதங்களாலோ, யாகங்களாலோ, வேதக் கல்வியாலோ, தானங்களாலோ, சடங்குகளாலோ, கடுமையான தவங்களாலோ, மனிதர்களின் உலகில் உன்னைத் தவிர வேறு எவராலும் நான் இந்த வடிவில் காணப்பட முடியாது, குரு வம்சத்தின் சிறந்த வீரனே.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் தன் விஸ்வரூபத்தை அர்ஜுனனுக்குக் காட்டிவிட்டு, இந்தத் தரிசனம் எவ்வளவு அரிது என்பதைக் கூறுகிறார். வேதக் கல்வி, யாகம், தானம், சடங்கு, தவம் (உடலையும் மனதையும் ஒறுக்கும் கடும் நோன்பு) ஆகியவற்றில் எதுவும் தனியாக இதைப் பெற்றுத் தர முடியாது. இது கிருஷ்ணரின் அருளாலும் பக்தியாலும் கிடைக்கிறது என்று பல உரையாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர், அடுத்த ஸ்லோகங்களும் அப்படிக் குறிக்கின்றன. ஆனால் இந்த ஸ்லோகம் இந்த வெளிப்புறச் செயல்கள் போதாது என்பதை மட்டுமே சொல்கிறது.