यस्य नाहंकृतो भावो बुद्धिर्यस्य न लिप्यते ।हत्वापि स इमाँल्लोकान्न हन्ति न निबध्यते ॥
yasya nāhaṃkṛto bhāvo buddhiryasya na lipyate |hatvāpi sa imām̐llokānna hanti na nibadhyate ||
“நானே செய்கிறேன்” என்ற உணர்வு எவனிடம் இல்லையோ, எவனுடைய புத்தி கறைபடுவதில்லையோ, அவன் இந்த உலகத்தாரைக் கொன்றாலும் கொல்வதில்லை; கட்டுப்படுவதும் இல்லை.
விளக்கம்
அர்ஜுனனின் போர் குறித்த அச்சத்திற்கு கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து பதிலளிக்கிறார். முந்தைய ஸ்லோகத்தில் ஆன்மாவை மட்டுமே செய்பவனாகக் காண்பவனை அவர் குறைகூறினார்; இங்கே “நானே செய்பவன்” என்ற அகங்கார உணர்வு இல்லாதவனையும், பயனில் பற்றினால் புத்தி கறைபடாதவனையும் விவரிக்கிறார். அத்தகையவன் போர் போன்ற செயலிலும் கர்மத்தால், அதாவது செயலாலும் அதன் விளைவுகளாலும், கட்டுப்படுவதில்லை. மரபுகள் வேறுபடுகின்றன: அத்வைதம் ஆன்மா செய்பவன் அல்ல என்ற அறிவை வலியுறுத்துகிறது; பக்தி மரபுகள் இறைவனின் கருவியாகச் செயல்படுவதை வலியுறுத்துகின்றன.