அகங்காரம், வலிமை, செருக்கு, ஆசை, கோபம், பற்றிக்கொள்ளும் உடைமை உணர்வு ஆகியவற்றை விட்டு, “என்னுடையது” என்ற எண்ணமின்றி அமைதியுடன் இருப்பவன் பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகும் தகுதி பெறுகிறான்.
விளக்கம்
முக்திக்குத் தயாரான மனிதனைப் பற்றிய விளக்கத்தை கிருஷ்ணர் இங்கே நிறைவு செய்கிறார். அத்தகையவன் அகங்காரம் (அஹங்காரம்), வலிமை (பலம்), செருக்கு (தர்பம்), ஆசை (காமம்), கோபம் (க்ரோதம்), உடைமைப் பற்று (பரிக்ரஹம்) ஆகியவற்றை விடுகிறான். பிரம்மம் என்பது முடிவான உண்மை; அத்வைத மரபு “பிரம்மத்துடன் ஒன்றாதல்” (பிரம்மபூயம்) என்பதை அதனுடன் தன் அடையாளத்தை உணர்தல் என்கிறது; பக்தி மரபுகள் அடுத்த ஸ்லோகம் குறிப்பிடுவது போல பக்திக்கு இட்டுச்செல்லும் தூய ஆத்ம நிலையை அடைதல் என்கின்றன.