எல்லா உயிர்களிலும் அழிவற்ற ஒரே உண்மையை, பிரிந்திருப்பவற்றுள்ளும் பிரியாததாக எதன் மூலம் ஒருவன் காண்கிறானோ, அந்த அறிவை சாத்வீகம் என்று அறிந்துகொள்.
விளக்கம்
கிருஷ்ணர் இங்கே அறிவை மூன்று குணங்களுக்கு ஏற்ப மூன்று வகையாகப் பிரித்துக் கூறத் தொடங்குகிறார். தெளிவும் சமநிலையும் கொண்ட சாத்வீக அறிவு (சத்வம்), வெளித்தோற்றத்தில் உயிர்கள் வேறுபட்டிருந்தாலும் அனைத்திலும் அழிவற்ற, பிரிக்க முடியாத ஒரே உண்மையைக் காண்கிறது. அத்வைத விளக்கம் இதை ஒரே ஆத்மா அல்லது பிரம்மன் என்று கொள்கிறது; இறைவழிச் சம்பிரதாயங்கள் பெரும்பாலும் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஒரே தெய்வ இருப்பு அல்லது ஒரே வகையான ஆன்மா என்று கொள்கின்றன.