यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मनः ।निद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाहृतम् ॥
yadagre cānubandhe ca sukhaṃ mohanamātmanaḥ |nidrālasyapramādotthaṃ tattāmasamudāhṛtam ||
தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் ஒருவனை மயக்குவதும், தூக்கம், சோம்பல், கவனமின்மை ஆகியவற்றிலிருந்து எழுவதுமான சுகம் தாமசம் என்று கூறப்படுகிறது.
விளக்கம்
சாத்விக, ராஜச சுகங்களைத் தொடர்ந்து, மூன்று வகை சுகம் (சுக) பற்றிய உரையை கிருஷ்ணர் இங்கு நிறைவு செய்கிறார். தாமச சுகம் தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை மயக்கத்தை (மோஹ) தருகிறது; அது தூக்கம், சோம்பல் (ஆலஸ்ய), கவனமின்மை (பிரமாத) ஆகியவற்றிலிருந்து பிறக்கிறது. தமஸ் என்பது இயற்கையின் மூன்று குணங்களில் ஒன்று; அது சோர்வு, அறியாமை ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது.